Het wordt tijd dat de vrouw haar seksuele vrijheid terugkrijgt!
“Een man met veel seksuele verlangens is begeerlijk.
Een vrouw met veel seksuele verlangens is nog steeds ‘te veel’.”
We noemen onszelf een vrije samenleving. Vrouwen mogen studeren, carrière maken, stemmen, leiden. Maar zodra een vrouw openlijk spreekt over haar seksuele verlangens, wordt die vrijheid plots een stuk kleiner.
Een man die zegt wat hij wil in bed? Normaal.
Een vrouw die hetzelfde doet? Daar vinden we ineens van alles van.
Ze is “te open”.
“Te makkelijk”.
“Te luid”.
Het fascinerende is: het probleem is niet dat vrouwen verlangen. Het probleem is dat vrouwen het hardop durven te zeggen.
Eeuwenlang is vrouwelijke seksualiteit gereguleerd. In religie, in cultuur, in opvoeding. De boodschap was subtiel maar duidelijk: een vrouw mag begeerd worden, maar mag niet zelf begeren.
Maar verlangen laat zich niet disciplineren. Het is geen karakterfout. Geen reputatierisico. Geen moreel examen.
Het is menselijk!
Seksuele vrijheid betekent niet alleen dat vrouwen seks mogen hebben. Het betekent dat ze hun fantasieën, hun lust en hun grenzen kunnen uitspreken zonder dat hun integriteit of waardigheid onderwerp van discussie wordt.
Want dat is de dubbele standaard waar we nog steeds in leven:
de man met verlangen is normaal.
de vrouw met verlangen is een onderwerp.
De echte revolutie is niet dat vrouwen vrij zijn om begeerd te worden — maar dat ze vrij zijn om zelf te begeren.
En wat mij betreft wordt het tijd dat we dit vanzelfsprekend gaan vinden!