Rouw, verlangen en het recht op aanraking

Wanneer een partner overlijdt, verandert er veel. Naast verdriet, gemis en eenzaamheid kunnen er ook gevoelens ontstaan waar minder vaak over wordt gesproken: verlangen naar aanraking, intimiteit en seks. Voor veel weduwen kan dit verwarrend zijn. Alsof er een onzichtbare verwachting bestaat dat rouw en verlangen niet samen mogen gaan.

Toch is niets minder waar. Het verlangen naar warmte, huidcontact, geborgenheid of seksuele intimiteit is een volkomen natuurlijke menselijke behoefte. Rouw wist die behoefte niet uit. Sterker nog, juist in een periode van verlies kan het verlangen naar verbinding en lichamelijke nabijheid sterker voelbaar zijn.

Het boekje "ROUWLUST" geeft op een open en eerlijke manier aandacht aan dit onderwerp. Het laat zien dat gevoelens van lust, verlangen en behoefte aan aanraking niet in strijd zijn met liefde voor een overleden partner. Ze zijn onderdeel van het leven dat doorgaat.

Daarom wil ik weduwen uitnodigen om zonder schaamte of oordeel ruimte te geven aan hun eigen behoeften. Je hoeft je verlangen niet weg te stoppen. Je hoeft je er niet schuldig over te voelen. Wat je voelt, mag er zijn. En als je ervoor kiest om die behoefte aan intimiteit of seksualiteit te vervullen, dan is dat een persoonlijke keuze die net zo natuurlijk en gezond kan zijn als iedere andere stap in het rouwproces.

Rouw en verlangen kunnen naast elkaar bestaan. Het ene doet niets af aan het andere. Gun jezelf de vrijheid om beide te voelen. Zonder oordeel. Met compassie voor jezelf. En met respect voor jouw eigen tempo en behoeften.